ഞാനെന്നോരാളായി പെരുമാരുമ്പോലാണ് ഞാന് ഞാനാവുന്നത്..
എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങള്... ഒരു നീര്കുമിലയനെന്നും... അതിലെ അലിഞ്ഞില്ലണ്ടാവുന്ന
കാറ്റിന് കണങ്ങള് മാത്രമാണ് സ്വപ്നമെന്നും തിരിച്ചറിയുംപോലാണ് ഞാന് ഞാനാവുന്നത്.
അര്ത്ഥങ്ങള്ക്കപ്പുരം അനര്തങ്ങള്ക്ക് കണ്ണടക്കുന്ന നിരര്തമായ നിമിഷങ്ങള് ജീവിച്ചു തീരുമ്പോള്...
ആശകള് മറയിട്ട നിരാശകളുടെ സമ്മാനങ്ങള് ഏറ്റുവാങ്ങിയ നിമിഷങ്ങള് ..
കയം അറിയാതെ നീന്തിയടുത്ത തീരങ്ങള്.
വിഷമറിയാതെ നുകര്ന്ന സ്നേഹങ്ങള്.
അറ്റം കാണാതെ നടന്നെത്തിയ കാതങ്ങള്..
ചുരുണ്ട് കിടന്ന ജീവിതം ചുരുളഴിഞ്ഞു തീര്ന്നപ്പോള് ...
എന്നെ ഞാന് തിരിച്ച്ചരിയുന്നതിപ്പോലാണ് ..
കൊഴിയാറയപ്പോള് ..അടര്ന്നു വീഴുമ്പോള്...
എന്നിലെ എന്നെ...
നിന്നിലെ നിന്നെ നീ കണ്ടത് പോലെ...
നിങ്ങളിലെ നിങ്ങളെ നിങ്ങള് കാണാന് ഇരിക്കും പോലെ...
No comments:
Post a Comment