Sunday, January 13, 2013

ഇടവഴികള്‍





ഓരുപാടു കാല്പ്പാടുകള്‍ കണ്ട ഇടവഴികള്‍...... .
 തേഞ്ഞ കറുകപ്പുല്ലുകള്‍,  കുണ്ടും  കുഴിയും പൊടിയുമുള്ള വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞ,  തണലുകളുള്ള വഴികള്‍...... ....
 ചേരയും കീരിയും മൈനയും കരീലക്കിളികളും പിന്നെ ഒരുപാടു തരത്തിലുള്ള മണങ്ങളും ,  മുള്ളും, കുറ്റിക്കാടുകളും,  പിന്നിടുന്ന വഴികള്‍...
ചോലയും പുഴയും കുളങ്ങളും കണ്ടുപോകുന്ന കാര്യങങള്‍ പങ്കുവയ്ക്കുന്ന,  കഥകള്‍ കൈമാറുന്ന വഴികള്‍.. .... വഴുക്കലും വരള്‍ച്ചയും കുളിരും അനുഭവിക്കാറുള്ള നാട്ടുവഴികള്‍.......
സ്വകാര്യതകളും അടക്കം പറച്ചിലുകളും പരാതിയും പരിഭവവും ശണ്ടയും കുട്ടിക്കളികളും കേട്ടിട്ടുള്ള കേള്‍ക്കാറുള്ള വഴികള്‍....
പച്ചപ്പുകള്‍ക്കു മേലെ മണ്ണില്‍ മനുഷ്യനറിയാതെ മനുഷ്യന്‍ തീറ്ക്കുന്ന ജീവനില്ലാത്ത ഒരാത്മാവ്..ഗ്രാമത്തിന്റെ നാടീഞരന്‍പുകള്‍ പോലെ പ്രക്രിതിയുടെ രക്തധമനികള്‍ പോലെയുള്ള വഴികള്‍


Wednesday, January 2, 2013

വേനല്‍ മഴ

വെള്ളിയാഴ്ച വൈകിട്ട്  വീടിലെത്തി..
മരത്തണലുള്ള വഴി യി ലൂടെ ഇരുട്ടത്ത്‌ പോവുമ്പോള്‍  തന്നെ  ഭൂമിയുടെ  ഒരു തണുപ്പ് അറിഞ്ഞിരുന്നു...
അമ്മ ഉണ്ടാക്കി വച്ചിരുന്നതെല്ലാം വയറു നിറെ യും അതിലപ്പുറവും തിന്നിട്ടു ...ഒരു ഗ്ലാസ്‌ ചൂട് പാല്.. നാടിന്പുറത്തു മാത്രം കിട്ടുന്ന മായം  കലരാത്ത; കവറില്‍ കേറാത്ത പശുവിന്‍ പാല്; എടുത്തു അമ്മയും ഞാനും മാത്രം ഉറങ്ങുന്ന  ഞങ്ങളുടെ കിഴക്കേ വശത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക്...


സീറോ വോള്‍ട്ട് ബള്‍ബില്‍ ഞാന്‍ ഒരാഴ്ചത്തെ മുഴുവന്‍ വിശേഷങ്ങളുടെ ഒരു സമ്മറി  നിരത്തി..
ചെറു ചൂടും നേരിയ  മധുരവും ഉള്ള പാല് വലിച്ചു കുടിച്ചു ലൈറ്റ് അണച്ച് കിടന്നു...


ഇരുട്ടില്‍ ഇരുട്ടിനെ മാത്രം നോക്കി കെടക്കുമ്പോള്‍ അമ്മ പറഞ്ഞു..


" ഇന്നലെ നല്ല മഴയരുന്നു ഇവിടെ... വലിയ തുള്ളികളുള്ള ഒരു മഴ... ഭൂമി നന്നായങ്ങ് തണുത്തു... "


ശെരിയാണ് .. തുറന്നിട്ട രണ്ടു ജനാലയിലൂടെ എനിക്ക് ആ തണുപ്പിന്റെ കനം അറിയാം...


വേനലിലെ ഈ വഴി തെറ്റിയ മഴകള്‍ക്കാണ്    മറ്റേതു മഴയെക്കളും ഭംഗി എന്ന് ചിലപ്പോള്‍ തോന്നും...

വേനല്‍ മഴ..

വേനല്‍ മഴ ഒരുപാട് പഴയതുള്ളതു ഓര്‍ക്കാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം എന്ന് തോന്നുന്നു,..  കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തെയും അതിനു മുന്നിലുള്ള വര്‍ഷത്തെയും  ഓര്‍മ്മകള്‍  എവിടെയോ  ആ ..അത് കണ്ടുപിടിക്കാന്‍  എനിക്ക് തോന്നുന്നുമില്ല...

സ്റ്റഡി ലീവ് ന്റെ സമയത്തുള്ള മഴകളാരുന്നു എനിക്ക് സ്വസ്ഥമായി ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളവ....പേട്ടെന്ന് ഇരുണ്ടു  മൂടുന്ന  മാനവും ..ആടി  ഉലയ്ക്കുന്ന  കാറ്റും... ഉടനെ പോവുന്ന  കറന്റും അതിനു വഴി ഒരുക്കീരുന്നു..
കമ്പി അഴിയുടെ  അരികില്‍  ഇച്ചിരി ഈര്‍പ്പം  വലിച്ചു തണുത്തിരുന്നു സ്വപ്നം കാണണം..ആ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്  മഴപാറ്റകളുടെ  ഭംഗി യും  ആയുസ്സും  ആണെങ്കിലും വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ടുപോവുക ഒരു വൈകല്യം തന്നെ ആരുന്നോ ആ..

വീട്ടില്‍ ആണെങ്കില്  ചിലപ്പോള്‍ കള്ള ഉറക്കം  നടിച്ചു പുതപ്പിനടിയില്‍  സ്വപ്നം കണ്ടു കിടന്നു അറിയാതെ  മയങ്ങും..അല്ലെങ്കില്‍  എല്ലാവര്‍ക്കും ഒപ്പം  സൊറ  പറഞ്ഞു കാപിയും കപ്പലണ്ടിയും...

ഒറ്റ  മഴ കൊണ്ട് മാത്രം ഒരു മഴക്കാലത്തിന്റെ  പേരുതന്നെ  കിട്ടിയ വേനല്‍ മഴ .. പ്രകൃതിയുടെയും മനുഷ്യന്റെയും ഈ തെറ്റിയ കാലത്തില്‍   പെയുന്നത് ഏതു മഴയാണ് എന്നറിയാതെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍. ഇതില്‍ വേനല്‍ മഴ  വന്നുപോയതെപ്പോളെന്നു  ചോദിയ്ക്കാന്‍ കൂടി മറന്നു പൊഇരിക്കുന്നു...








Sunday, June 12, 2011

12-JUNE-2011

മഴ  മന്ത്രിക്കുന്നു ,....
മൌനം  അടക്കി  കാത്തുവച്ച  പാട്ടിന്റെ      പാലഴികള്‍  ... അങ്ങ്   നിന്നും  ഇങ്ങു വരെ  നേര്‍പ്പിച്ചു  ചാലിച്ച്  നിറെയെ  പൊഴിച്ചും    കൊണ്ട് ... 
മഴ  മൌനം  മറന്നു  പാടുന്നു ....ഉറക്കെ ഉറക്കെ ഉറക്കെ....
ഇവിടെ   ...
സഭാകമ്പം  ഇല്ലാതെ ... പരിസരം  മറന്നു ....
നിര്‍ത്താതെ  .... 

Wednesday, April 13, 2011

ഇന്നും..

കരഞ്ഞുറങ്ങിയ രാത്രികളില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വരുമായിരുന്നു.. ചിരിപ്പിക്കാന്‍,,,
സ്വയം മറന്നുറങ്ങിയ രാത്രികളില്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ വരുമായിരുന്നു കഥപറയാന്‍ 
ഉറങ്ങാതെ കിടന്ന രാത്രികളില്‍ ഞാന്‍ എന്നും ഒറ്റക്കായിരുന്നു...
നിലാവ് വരുന്നതും   പ്രതീക്ഷിച്ചു..സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വരുന്നതും കാത്തു.. ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് പായ വിരിച്ചിട്ടു.....




Saturday, April 9, 2011

ഇപ്പോള്‍

എന്റെ ഓരോ നിശ്വാസങ്ങളിലും  നിന്റെ ഓര്‍മയുടെ മണം ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു കാലത്ത്...കാലം തന്ന പുണ്യം പോലെയായിരുന്നു നീ എനിക്ക്...

ഇന്ന് നിന്നെ ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നത്.. ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുന്ന ചില അലസമായ നിമിഷങ്ങളിലും , മുഷിഞ്ഞ രാത്രികളിലുമാണ്..... അത് എന്നെ അസ്വസ്ഥനും  അപമാനിയും ആകുന്നു.. കടന്നു പോയ നിമിഷങ്ങള്‍ എനിക്ക് തന്ന ശാപം മാത്രമാണ് നീ ഇന്ന്..

Friday, April 8, 2011

തീര്‍ച്ച

മേഘം ഇരുണ്ടു പടര്‍ന്നു പരത്തിയ ഇരുട്ടിലും...
നിലാവ് ഉദിച്ചു പരന്നു വീണ രാവിലും 
തൊടാന്‍ കൊതിച്ച  ഓരോ സ്വപ്നങ്ങളുടെ കുമിളകളിലും
അക്കരെ എത്തി തിരിച്ചു വരാന്‍ മടിച്ച നീണ്ട  ശബ്ധങ്ങളിലും...
മിഴിവോടെ കാത്തിരുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍..
കാത്തിരിപ്പിന്റെ ചട്ടക്കുള്ളില്‍ വിയര്‍ത്തു കുളിച്ചു നില്കുംപോളും..
പ്രത്യാശയുടെ വെയിലും ചൂടും ഇല്ലാത്ത നേര്‍ത്ത കാറ്റോടു കൂടിയ പൂക്കള്‍  വീണ... മരത്തണല്‍ ഉള്ള ..അരുവിയുടെ ശബ്ദം നിലയ്ക്കാത്ത...സമാധാനത്തിന്റെ നൂറുമേനി വിളഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന പാടവക്കത്ത്...മറ്റാര്‍ക്കും വേണ്ടിയല്ല...ഞാനുണ്ടാവും..







Thursday, March 17, 2011

ഞങ്ങള്‍..

മേഘ, ...എനിക്ക് അവനോടു  വീണ്ടും പ്രേമം വരുന്നോ എന്നൊരു സംശയം.. :)

മേഘ : നിനക്ക് സംശയമല്ലേ ഉള്ളു.. എനിക്ക് നിന്റെ മട്ടും  ഭാവവും കണ്ടപ്പോള്‍ തന്നെ ഉറപ്പായി.. വേണ്ടാത്ത വേലയ്ക്കു പോവണ്ട എന്നേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളൂ .. അത് ശെരിയാവില്ല.. ബാക്കി ഒക്കെ നിന്റെ ഇഷ്ടം ..

മേഘാ നീ ഇങ്ങെനെ ഒറ്റക്കാക്കാതെ... വേണ്ടാന്നു വക്കവുന്നതേ ഉള്ളു.. പക്ഷെ എന്റെ ...എന്റെ ഉള്ളില്‍ അത് ഇതുപോലെ എത്രകാലം ഉണ്ടാവും...വേറെ ഒരു ലൈഫ് ഇലേക്ക്  കാലെടുത്തു വക്കുമ്പോള്‍ ഇത് പോവും...തനിയെ പൊക്കോളും..

മേഘ : അപ്പോള്‍ വേറെ ഒരു ലൈഫ് കിട്ടും വരെ ഇതാണ് ലൈഫ് എന്ന് ഉറപിച്ചോ നീ..??
അവസാനം കിടന്നു കരെയെന്ടെങ്ങില്‍ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഇറങ്ങിക്കോ ഈ കുരുക്കില്‍ നിന്ന് .. ഇനിയിപ്പോ ലൈഫ് കിട്ടും വരെ പോവാനിരിക്കുന്നു.. എനിക്ക് ദേഷ്യമാ നിന്റെ ഈ സില്ലി മെന്റാലിറ്റി...

ok..ok..ഞാന്‍ അത് വിട്ടു... ഇനി പറയില്ല ഓര്‍ക്കില്ല...

അവള്‍ ഇംഗ്ലീഷും മലയാളവും കൂടി കുഴച്ചു എന്റെ നേര്‍ക്ക്‌ ഉരുട്ടി എറിയുമ്പോള്‍ ..
 ഗുഡ് നൈറ്റ്‌ മേഘ...

mmm...ഗുഡ് നൈറ്റ്‌..

ജനാലക്കരികിലെ  എന്റെ ജനലഴിയുടെ നിഴല്‍ വീണ കിടക്കയില്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കി എന്നത്തെയും പോലെ സ്വപ്നം കണ്ടു കിടന്നു....ഉറങ്ങാതെ ....വിട്ടു കളഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞു ഒഴിഞ്ഞ ഞാന്‍ വിടാന്‍ ഒട്ടും ഉദ്ധേശം ഇല്ലാത്ത അതെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ക്ക് രഹസ്യമായി ജനാലകള്‍ തുറന്നുകൊടുത്തുകൊണ്ട്  ..
എത്ര കാണേണ്ട എന്ന് വച്ചാലും കണ്ടു പോകുന്ന ഒന്നാണ് സ്വപ്നം...എന്റെതായ ലോകത്ത്.. മധുരമുള്ള ജീവനില്ലാത്ത നിമിഷങ്ങളില്‍...
തലയിണയില്‍ കെട്ടി പിടിച്ചു പൂര്‍ണവും നേര്ത്തതും ഇരുണ്ടതുമായ ചന്ദ്രക്കലകള്‍ നോക്കി അറിയാതെ ഉറങ്ങിയ നാളുകള്‍..

എല്ലാം എല്ലാം അറിഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പ്രണയമാണ്.. എന്ന് തുടങ്ങി എന്ന് ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ കഴിയും എങ്കിലും ഞാന്‍ അതിനു ഇതുവരെ കൂട്ടാക്കിയിട്ടില്ല.. ഇതുവരെ പരസ്പരം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത...ഞങ്ങള്‍...പൊള്ളയല്ലാത്ത  രണ്ടു ജീവിതങ്ങള്‍ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തിയിട്ടുള്ള ഒരു പ്രയാണം...ശൈശവവും ബാല്യവും വാകുകളിലൂടെ കണ്ടു സമംതം മൂളിയ ഒരു ഇഷ്ട പത്രം...പക്ഷെ സ്വീകര്യമാല്ലത്ത്ത പലതും ഉണ്ട് അതില്‍..ഞങ്ങള്‍ക്കൊഴിച്ചു  മറ്റുപലര്‍ക്കും..
ജീവിതം എത്ര പേര്‍ക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കണം.. ആര്‍ക്കൊകെയോ വേണ്ടി രണ്ടു പേര്‍ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു നിറമുള്ള പാഠം വായിക്കാതെ അടക്കുന്നു...വേദനയോടെ..ഒരു പക്ഷെ ഒരിക്കലും തുറക്കപ്പെടില്ലായിരിക്കാം... മേഘയോട് പറഞ്ഞപോലെ പുതിയ ജീവിതത്തില്‍ മറവിയുടെ മടക്കില്‍ ഒതുങ്ങി പൊക്കോളും...എങ്കിലും..അറ്റം വരെ ജീവിതത്തിന്റെ കോണില്‍ എവിടെയോ എങ്ങെനെയോ ഒക്കെ ഉണ്ടാവും..അതോര്‍ ക്കുമ്പോള്‍ പേടിയുണ്ട് എങ്കിലും...പേടിയോടെ വീണ്ടും സ്വപ്നത്തിലേക്ക്....