ഞങ്ങള്‍..

മേഘ, ...എനിക്ക് അവനോടു  വീണ്ടും പ്രേമം വരുന്നോ എന്നൊരു സംശയം.. :)

മേഘ : നിനക്ക് സംശയമല്ലേ ഉള്ളു.. എനിക്ക് നിന്റെ മട്ടും  ഭാവവും കണ്ടപ്പോള്‍ തന്നെ ഉറപ്പായി.. വേണ്ടാത്ത വേലയ്ക്കു പോവണ്ട എന്നേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളൂ .. അത് ശെരിയാവില്ല.. ബാക്കി ഒക്കെ നിന്റെ ഇഷ്ടം ..

മേഘാ നീ ഇങ്ങെനെ ഒറ്റക്കാക്കാതെ... വേണ്ടാന്നു വക്കവുന്നതേ ഉള്ളു.. പക്ഷെ എന്റെ ...എന്റെ ഉള്ളില്‍ അത് ഇതുപോലെ എത്രകാലം ഉണ്ടാവും...വേറെ ഒരു ലൈഫ് ഇലേക്ക്  കാലെടുത്തു വക്കുമ്പോള്‍ ഇത് പോവും...തനിയെ പൊക്കോളും..

മേഘ : അപ്പോള്‍ വേറെ ഒരു ലൈഫ് കിട്ടും വരെ ഇതാണ് ലൈഫ് എന്ന് ഉറപിച്ചോ നീ..??

അവസാനം കിടന്നു കരെയെന്ടെങ്ങില്‍ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഇറങ്ങിക്കോ ഈ കുരുക്കില്‍ നിന്ന് .. ഇനിയിപ്പോ ലൈഫ് കിട്ടും വരെ പോവാനിരിക്കുന്നു.. എനിക്ക് ദേഷ്യമാ നിന്റെ ഈ സില്ലി മെന്റാലിറ്റി...

ok..ok..ഞാന്‍ അത് വിട്ടു... ഇനി പറയില്ല ഓര്‍ക്കില്ല...

അവള്‍ ഇംഗ്ലീഷും മലയാളവും കൂടി കുഴച്ചു എന്റെ നേര്‍ക്ക്‌ ഉരുട്ടി എറിയുമ്പോള്‍ ..

 ഗുഡ് നൈറ്റ്‌ മേഘ...

mmm...ഗുഡ് നൈറ്റ്‌..

ജനാലക്കരികിലെ  എന്റെ ജനലഴിയുടെ നിഴല്‍ വീണ കിടക്കയില്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കി എന്നത്തെയും പോലെ സ്വപ്നം കണ്ടു കിടന്നു....ഉറങ്ങാതെ ....വിട്ടു കളഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞു ഒഴിഞ്ഞ ഞാന്‍ വിടാന്‍ ഒട്ടും ഉദ്ധേശം ഇല്ലാത്ത അതെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ക്ക് രഹസ്യമായി ജനാലകള്‍ തുറന്നുകൊടുത്തുകൊണ്ട്  ..

എത്ര കാണേണ്ട എന്ന് വച്ചാലും കണ്ടു പോകുന്ന ഒന്നാണ് സ്വപ്നം...എന്റെതായ ലോകത്ത്.. മധുരമുള്ള ജീവനില്ലാത്ത നിമിഷങ്ങളില്‍...

തലയിണയില്‍ കെട്ടി പിടിച്ചു പൂര്‍ണവും നേര്ത്തതും ഇരുണ്ടതുമായ ചന്ദ്രക്കലകള്‍ നോക്കി അറിയാതെ ഉറങ്ങിയ നാളുകള്‍..

എല്ലാം എല്ലാം അറിഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പ്രണയമാണ്.. എന്ന് തുടങ്ങി എന്ന് ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ കഴിയും എങ്കിലും ഞാന്‍ അതിനു ഇതുവരെ കൂട്ടാക്കിയിട്ടില്ല.. ഇതുവരെ പരസ്പരം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത...ഞങ്ങള്‍...പൊള്ളയല്ലാത്ത  രണ്ടു ജീവിതങ്ങള്‍ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തിയിട്ടുള്ള ഒരു പ്രയാണം...ശൈശവവും ബാല്യവും വാകുകളിലൂടെ കണ്ടു സമംതം മൂളിയ ഒരു ഇഷ്ട പത്രം...പക്ഷെ സ്വീകര്യമാല്ലത്ത്ത പലതും ഉണ്ട് അതില്‍..ഞങ്ങള്‍ക്കൊഴിച്ചു  മറ്റുപലര്‍ക്കും..

ജീവിതം എത്ര പേര്‍ക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കണം.. ആര്‍ക്കൊകെയോ വേണ്ടി രണ്ടു പേര്‍ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു നിറമുള്ള പാഠം വായിക്കാതെ അടക്കുന്നു...വേദനയോടെ..ഒരു പക്ഷെ ഒരിക്കലും തുറക്കപ്പെടില്ലായിരിക്കാം... മേഘയോട് പറഞ്ഞപോലെ പുതിയ ജീവിതത്തില്‍ മറവിയുടെ മടക്കില്‍ ഒതുങ്ങി പൊക്കോളും...എങ്കിലും..അറ്റം വരെ ജീവിതത്തിന്റെ കോണില്‍ എവിടെയോ എങ്ങെനെയോ ഒക്കെ ഉണ്ടാവും..അതോര്‍ ക്കുമ്പോള്‍ പേടിയുണ്ട് എങ്കിലും...പേടിയോടെ വീണ്ടും സ്വപ്നത്തിലേക്ക്....