Saturday, July 24, 2010

പണ്ടത്തെ ഒരു ഓ൪മ്മ ..

എന്റെ വീടിന്റെ പിറകിലൂടെ പമ്പാആറുഒഴുകുന്നുണ്ട്...

മഴക്കാലത്ത്...വെള്ളം കലങ്ങി മറിഞ്ഞു വന്നിരുന്നു... ആ സമയത്തെ എന്റെ നാടിലുള്ളവര്‍ ഊത്ത സമയം എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു... പണ്ട് എല്ലാ മഴക്കാലത്തും അത് നടന്നിരുന്നു..എപ്പോള്‍ എന്തുകൊണ്ട് എങ്ങെനെ അത് അന്യം നിന്ന് എന്നറിയില്ല...ആര്‍കും അറിയണം എന്നും ഇല്ല..
ഊത്ത എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പുതുവെള്ളത്തില്‍ എവിടുന്നെക്കെയോ വരുന്നതും എങ്ങേനെയോകെയോ എത്തുന്നതുമായ മീനുകള്‍... ചാകരയാണ്..ഒരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍... കടലല്ല നദിയാണ് എന്നുമാത്രം വ്യത്യാസം...

ആറിന്റെ തിട്ട വരെ പൊങ്ങി വെള്ളം കലങ്ങി നല്ല ഒഴുക്കില്‍ പോവുന്നുണ്ടാവും.. വക്കില്‍ നിരയായി നാട്ടിലെ പ്രഗല്‍ഭരായ മീന്‍ പിടുത്തക്കാര്‍.. എന്റെ അച്ചനും ഉണ്ടാവും അതില്‍... എല്ലാവര്ക്കും മീന്‍ വല ഉണ്ടാവും... അറ്റത് നിറയെ മണികള്‍ കോര്തുകെട്ടിയ വലകള് ....‍ഊത്ത കാലത്തിനു മുന്പായി എല്ലാവരുമ ത്തെടുത്തു അകന്നുപോയ കണ്ണികളും മണികളും ചേര്‍ത്ത് പിടിപ്പിച്ചു റെഡി ആകി വക്കും...

ആറിന്റെ വക്കത്തു നിരനിരയായി മതില്‍ കെട്ടിയ പോലെ നില്‍ക്കുന്ന നാടിലെ പുരുഷ രത്നങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കൂടെ ആ റെഡി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒന്നിച്ചാണ് വല ഇടുന്നത്,... അത് ഒരു കാഴ്ച തനെയാണ്‌... ചിലര്‍ക്ക് നന്നായി മീന്‍ കിട്ടും ചിലര്‍ക്ക് വളരെ കുറവും... എന്നാലും ആര്‍കും കിട്ടാത്ത സ്ഥിതി ഉണ്ടാവില്ല...എല്ലാ വല വീശു കാരുടെയും കൂടെ ഒരു അനുയായിയും ഉണ്ടാവുംk..സഹായി....കുടയും പിടിച്ചു അച്ഛന്റെഒപ്പം എപ്പോളും ഞാനായിരുന്നു പോയിരുന്നത്..അച്ഛന്റെ തോര്‍ത്ത് മടക്കി വച്ച് കുടയും പിടിച്ചു മഴയത്ത് ....എന്റെ നാട്ടില്‍ മീന്‍ പിടിച്ചിടാന്‍ ഒരു ഈര സഞ്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു .... പൂന്നി എന്ന് പറയും.. വായവട്ടം ഉള്ള , മേല്‍ഭാഗം ഒത്തുങ്ങി കീഴ്ഭാഗം കോട്ടപോലെ പരന്ന ഒരു മീന്‍ സഞ്ചി...മീന്‍ ചാടി വെളിയില്‍ പോവില്ല അതിലിട്ടല്‍..
പുഴയരികില്‍ നില്‍കുന്നവര്‍ ഏകദേശം 20-30 പേര്‍ വരും... എല്ലാവരും കൂടെ ഒന്നിച്ചു അവരവരുടെ വല കറങ്ങി ഇടും... ഒരേ പോലെ വലിച്ചടുപ്പികും... പള്ളത്തി, കയിപ്പു, മുള്ളി, തൂലി, വാല, കരിമീന്‍,കുരുവാ, ആരകാന്‍,കോലാ,മുതുക്കിലാ, ഇതൊക്കെയാവും മീനുകള്‍... ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കയിപ്പ് എന്ന് പറയുന്ന മീനാവും.. ...
മീനിന്റെ എല്ലാം വയറ്റില്‍ മുട്ടയുണ്ടാവും.. പരിഞ്ഞീല്‍ എന്നാണ് എന്റെ നാട്ടില്‍ അതിനു പറയുകാ.. ഈ മുട്ട ദോശ പോലെ ചുറ്റെടുത്താല്‍ ഒരു പ്രത്യേക രുചിയാണ്, അതും ചെറിയ ഉള്ളിയും തേങ്ങാപീരയും കാന്താരി മുളകും , കുരു മുളകും കറി വേപ്പിലയും ഒക്കെ ഇട്ടു , വിരകടുപ്പില്‍ ......veedinte ചുറ്റും എപ്പോളും ആള്‍കാര്‍ മീന്‍ പിടിക്കാനും pitikkunnathu കാണാനും പോവുനന്‍ ഒരു ഊത്തകാലം...

Saturday, June 26, 2010

ഞാന്‍ ഗന്ധര്‍വന്‍..




ഒരുപാട് നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം ..ഒരുപ്പാട്‌ നാളുകളായി കാണണം എന്നാഗ്രഹിച്ച ഒരു പതമരാജന്‍ മൂവി ..
ഗന്ധര്‍വ സങ്കല്പം ...ഒരു ഇന്ത്യന്‍ കോണ്‍സെപ്റ്റ് നു അപ്പുറം ..ഒരു ഹിന്ദു mythology ക്കും അപ്പുറം ..കേട്ടിരിക്കാന്‍ രസമുള്ള ഒരു മുത്തശ്ശി കഥയ്ക്കും അപ്പുറം ... വികാരങ്ങളെ ഉണര്‍ത്തുന്ന ....വൃണപ്പെടുത്തുന്ന ...പ്രണയവും , യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും, അമാനുഷികത്വവും , വേര്‍പാടിന്റെ തീവ്ര വേദനയും , വിരഹത്തിന്റെ മുറിവുകളും ഒക്കെയാക്കി മാറ്റിയ പതമരാജന്‍ എന്നാ പ്രതിഭയുള്ള വ്യക്തിയുടെ കഴിവ് അല്ലെങ്കില്‍ നൈസര്‍ഗികമായ കല ഒന്ന് മാത്രമാണ് ....

Friday, June 11, 2010

വീട്ടില്‍ പോവണം..

വീണ്ടും ഒരിടവപ്പാതി കൂടി.. അതിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ്‌ 2 മാസം കൂടി നാട്ടിലേക് പോയത്...കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ നാടിലേക്ക് പോവുമ്പോള്‍ അവിടെ നിന്നും വീടിലേക്കുള്ള വഴിയിലും കാണുമ്പോള്‍.. ഗ്രഹാതുരത്വം എന്ന ഫീല്‍. തെങ്ങും വാഴയും ജാതിയും പിന്നെ കമ്യുണിസ്റ്റ് കാടുകളും കറുകയും പടര്‍പ്പന്‍ പുല്ലും എല്ലാം നനഞ്ഞു തോര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ച.. സര്‍ക്കാര്‍ വഴികളിലെ ഗട്ടരുകളിലെചെളിവെള്ളവും അതുവിട്ടുള്ള ചെരുവഴികളിലെ കൊഴഞ്ഞ മണ്ണും...വെയില്‍ ഇല്ലാതെ മൂടിപുതച്ചു നില്‍ക്കുന്ന മാനവും... ഒരു രാത്രി ഫുള്‍ ട്രെയിന്‍ യാത്ര കഴിഞ്ഞു കുളികാതെയും പല്ലുതേക്കാതെയും പാറിപറന്ന മുടിയുമായി ക്ഷീണിച്ച ഒരു കൊലത്ത്തില്‍ വീടിന്റെ പടികയറുമ്പോള്‍ .... വല്ലാത്തഒരു .... എന്താ പറയുക..സ്വര്‍ഗം കിട്ടിയപോലെ... :)
പല്ലുതെക്കാതേ തന്നെ പലപ്പോഴും അമ്മ എനികായി ഉണ്ടാക്കി വയ്ക്കാറുള്ള ഇഡലിയും ചമ്മന്തിയും ചായയും സാപ്പിടും.. :)
മഴയുടെ ഒച്ച കേട്ട് ഉറങ്ങുന്ന രാത്രികളും.. മഴയുടെ പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തില്‍ അമ്മയുടെ കഥ കേള്‍ക്കുന്ന പകല്‍ സമയത്തെ ഈ൪പ്പമ് വീണ വരാന്തയുടെ പടികളും ....കട്ടന്‍ കാപ്പിയും ചക്ക ,കായ മുതലായവ എനിക്കായി വറുത്തു വച്ച കൂട്ടുകളും....ഉച്ചയ്ക്കുള്ള പുത്തരി ചോറും..മീന്‍ വറുത്തതും..പുളിശ്ശേരിയും , നല്ല വെളിച്ചെണ്ണ ചൂടോടെ ഒഴിച്ച അവിയലും...ചമ്മന്തി പൊടിയും ....ചക്കകുരുവും ഉള്ളിയും ഇട്ട തീയലും..
ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണ് നിരയ്കുനാ ഈ ഓര്‍മകളാണ് തിരികെ പോരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ മറക്കാതെ എടുക്കാര് ....മഴയില്‍ കുതിരാതേ ഞാന്‍ കാത്തുവയ്ക്കാര്..

ന്യായീകരണം

:)
നുണ ...പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ...അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരുപാടൊരുപാട് ...അറിയാതെ അതിലും അപ്പുറം....
നുണ ഇല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ സത്യത്തിനു എന്ത് വില... അല്ലെ.

Friday, May 28, 2010

മഴതോരുവോളം..

ഏകാന്തതയുടെ ചുവ മാത്രമുള്ള ദിവസങ്ങള്‍..പറയുവാനോ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുവനോ മറ്റൊരാളില്ലാത്ത നിമിഷങ്ങള്‍..വേദന അമര്‍ന്നു കണ്ണിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ നിശബ്ധമായ നീറുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍... പ്രതീക്ഷകള്‍ക്ക് നാളെ എന്നൊന്നില്ലാത്ത നിമിഷങ്ങള്‍...മഴ തോരുവോളം നാല് ചുവരുകള്‍ സാക്ഷി നിര്‍ത്തി തേങ്ങി കരഞ്ഞു.. ആരും കേള്‍ക്കാതെ കാണാതെ... എന്റെ വേദനയില്‍ തടവുവാന്‍ എനിക്ക് കരഞ്ഞു തീരുവാന്‍ തോരാതെ നിന്നു,.... കണ്ണീര്‍ പെയ്തോഴിയുവോളം,...മഴ..

എന്റെ വിരല്‍ തൊട്ട മഴത്തുള്ളികള്‍..

ഇരുമ്പഴി ജനാലയ്കരികില്‍ അകലങ്ങളിലേ മങ്ങിയ കാഴ്ചയില്‍ നിശാന്തമായി ശൂന്യമായ മനസ്സും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി നോക്കിയിരിക്കവേയ്..കരീലകള്‍ കാറിന്റെ കൂടെ എന്നില്‍ നിന്നകന്നു പോകവേ ...എന്നെ നോക്കി നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു നിന്ന പൂക്കള്‍ എന്നെന്നേക്കുമായി കൊഴിഞ്ഞു വീഴവേ...നിസംബ്ധം തലതാഴ്ത്തി ഇരുന്ന കിളികള്‍ ഒരുവാകുപോലും പറയാതെ ധ്രിതിപ്പെട്ടു കൂടനയവേയ്
കാഹളം കൊട്ടി ചരിഞ്ഞും ചാഞ്ഞും കൊമാരമാടി മഴയനയവേയ്... ഉച്ചത്തിലെയ് ഇലകളില്‍ തട്ടി തെറിച്ചു പായല്‍ പരന്ന ഒട്ടു മേലില്‍ ഉരസ്സിഎന്റെ വിരല്കള്‍ തൊട്ടു താഴെക്കുതിരവേയ്...

Friday, May 21, 2010

പ്രതീക്ഷ..

കാലങ്ങള്‍; കാഴ്ച കാണുവാനായി എനിലെക്കെത്തിയ നാളുകള്‍ ...

വാര്‍ധക്യം പുതച്ചു ഞാന്‍ എനിലെക്കൊതുങ്ങവേ..

ചുക്കി ചുളിഞ്ഞ എന്റെ കോശങ്ങള്‍.. മരച്ച്ചോരാ എല്ലിന്‍ കൂട് മൂടിവയ്ക്കവേ...

കണ്‍ തുറന്നു നോക്കിയാല്‍ കണ്‍ പീലികള്‍ക്കപ്പുരം ഒന്നുമേ ഇല്ലാത്ത കാഴ്ചകള്‍.

ഒന്നെനീക്കുവാന്‍ മൂന്നാമതൊരു കയ്യ് ഇല്ലാതെ വയ്യെന്നോരീ സ്വാതന്ത്ര്യം ...

പരസഹായത്താല്‍ നാളുകള്‍ കാണുന്നു...

പരസഹായത്താല്‍ കാലങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്നു..



ഉത്തരത്തില്‍ കിടയ്ക്കയ്കരികിലലായ് സഹായത്തിനായ് കുരുക്കുകള്‍ കൊരുത്ത കയറും..

ഒന്നോടുങ്ങിയിടോരീ മുറിവിട്ടു പോകുവാന്‍ കാത്തു കാത്തു നില്‍ക്കുന്നു പ്രായം ചെന്നോരീ കിടക്കയും..
നിഴല്‍ ചാരി ഒറ്റയ്ക്കേ നില്‍ക്കുന്നു ആട്ടും തുപ്പലും ഒട്ടുസഹിച്ച്ചോരീ വാല്യകാരിയാം കോളാമ്പി കിണ്ണവും...

നേര്ത്തോരീ പരുത്തിയില്‍ മൂടിയ നഗ്നത എണ്ണയില്‍ മുങ്ങി അലിഞ്ഞുതീരവേയ്...

അഴികളില്‍ എണ്ണകള്‍ , മരുന്നുകള്‍ ,ആര്‍ക്കും വെന്ദീടാത്ത ഒരുപാടു കുപ്പികള്‍,,
മുഖത്ത് സഹതാപം പൂശി കാണികള്‍ എത്താവേ. കയികളില്‍ തഴുകി യാത്ര പറയവേ...
ഇന്നുണ്ടാവും ഇല്ലെങ്കില്‍ നാളെ
പിന്നെയും നീലില്ലെന്ന പ്രതീക്ഷിയാല്‍ ഉറ്റവര്‍ നില്‍ക്കവേ..
ഒരു പിടി ചോറ് ഊട്ടുവാനുന്ദ് ഇന്നല്ല..നാളെ ബലിതര്‍പ്പണം നടത്ത്തുംബോലെന്നു കളി പറഞ്ജോടുന്ന
പേരക്കിടാങ്ങളും...
ഒക്കെയും കണ്ടുകണ്ണടയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍മകള്‍ക്ക് പിന്നിലെ യൌവനം മുന്നില്‍ പടര്‍ന്നു ഉയരുന്നു..
പാടവും, വരമ്പും, പച്ചയും , പച്ചപ്പും
കാവും കുളങ്ങളും നാടും നാട്ടാരും..
പടിപ്പുര ചെര്തോരാ വന്‍ മതില്ക്കെട്ടുകളും , കൊയ്തും കതിരും,ചെരുമികളും ,....
പാട്ടും പരിവാരങ്ങളും കളിയും കളിത്തട്ടുകളും..
തരവാടിന്‍ തലങ്ങളില്‍ കഴിഞ്ഞൊരാ ബാല്യത്തിന്‍ നിഷ്കളങ്കതയും...
പിച്ച്ചവച്ച ഉമ്മര തിന്നകളും..
ആദിയുറങ്ങിയ ആട്ടുതോട്ടിലുകളും..
ചൂട് പകര്‍നനു തന്നൊരാ മാരുകളും..
ഊറി കുടിച്ച്ചോരാ അമ്മതന്‍ അമൃതും
കേട്ടിരുന്ന നാമങ്ങളും ജപങ്ങളും...രാമായണ പുസ്തക താളുകള്‍ പോലെ മറിഞ്ഞു പോയ കാലങ്ങളും...
ശാട്യവും ദു൪ വാശിയും ആദ്യമയി കിട്ടിയ ഈര്‍ക്കിലില്‍ കഷായവും..
വിടര്‍ന്നു വന്‍ന കൌമാരവും..കേട്ട് പഠിച്ച പാട്ടും പാട്യങ്ങളും..
പൂത്തുലോന്ജോരാ യൌവന ഘട്ടവും അനുഭവിച്ച്ചാരധിച്ച്ച്ച അകത്തള ചിട്ടകളും..
ഓണവും വിഷുവും ശ്രാധവും ഊട്ടും .... നൂറും പാലും പാട്ടും ഹോമങ്ങളും..
കൈപിടിച്ച്ചടുത്ത്തതും... പിന്നെ അകന്നകന്നകന്നു പോയ ഹൃദയത്തിന്‍ ബന്ധങ്ങളും..
വെറ്റിലയും കതളിയും കുരുത്തോലയും കോര്‍ത്ത മംഗല്യ പന്തലും..
ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടത്തെ കൊട്ടും കുരവയുമായി വരവെട്ടതും..
പിന്നെയും പ്രതീക്ഷകള്‍ ഒരുപ്പാട്‌ നെയ്തു തീര്‍ത്തതും..
പട്ടുടുപ്പും വെള്ളികൊലുസും കുരിയനിഞ്ഞ കുട്ടികിടാങ്ങളിലൂടെ
പിന്നിട്ട കാലങ്ങള്‍ മുന്നില്‍ നിരക്കവേ..
പിന്‍ഗാമികള്‍ മുന്നിലാടവേയ്
തുടുത്ത ജീവിതം ക്ഷയിച്ചു വന്നതും
ആര്‍കകൊക്കെയോ വേണ്ടി ജീവിച്ച്ചുപോയതും..
ആര്‍ക്കൊകെയോ വേണ്ടി പക്ഷം പിടിച്ചതും
ആര്‍ക്കൊകെയോ വേണ്ടി പലതും സഹിച്ചതും
ഒക്കെയും ഉദരത്തിന്‍ കോശ ത്തിന്‍ എന്ന് മനസുരക്കെ പറഞ്ഞതും ...
ക്ഷമിച്ചു ക്ഷമിച്ചു ഉച്ചി ഉള്ളം കാലില്‍ തൊട്ടതും..
നട്ട കോടികള്‍ വളര്‍ന്നാകാസം മുട്ടിയതും ...
അവഗനയുടെ വേദന നിറഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളും..
.
പലതും പ്രതീക്ഷിച്ചു ഇരുന്നോരാ ജിവിതം ഇനിയോന്നുമാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ചു കിടക്കവേ.. കാത്തു കാത്തു..
.രണ്ടാമതൊരു വെളിയതോന്നുമേ
അരിപ്പൊടിയും മുരിത്തെങ്ങയും നനഞ്ഞു കത്തുന്ന തിരിയുമായി അലങ്കരിച്ച മണ്ഡപവും..
കൂട്ടകരച്ച്ചിലിന്‍ കുരവയുമായി ..വരവേല്‍പ്പും..
ഇനിയോന്നെ വേണ്ടൂ ...തെക്കേ വളപ്പിലെ ആറടി മണ്ണ്മാത്രം ..പെണ്‍ പണമായി..
നീരലോടെ വാര്‍ധക്യം പ്രതീക്ഷിച്ചു കിടക്കുന്നു....