ഇരുമ്പഴി ജനാലയ്കരികില് അകലങ്ങളിലേ മങ്ങിയ കാഴ്ചയില് നിശാന്തമായി ശൂന്യമായ മനസ്സും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി നോക്കിയിരിക്കവേയ്..കരീലകള് കാറിന്റെ കൂടെ എന്നില് നിന്നകന്നു പോകവേ ...എന്നെ നോക്കി നെടുവീര്പ്പിട്ടു നിന്ന പൂക്കള് എന്നെന്നേക്കുമായി കൊഴിഞ്ഞു വീഴവേ...നിസംബ്ധം തലതാഴ്ത്തി ഇരുന്ന കിളികള് ഒരുവാകുപോലും പറയാതെ ധ്രിതിപ്പെട്ടു കൂടനയവേയ്
കാഹളം കൊട്ടി ചരിഞ്ഞും ചാഞ്ഞും കൊമാരമാടി മഴയനയവേയ്... ഉച്ചത്തിലെയ് ഇലകളില് തട്ടി തെറിച്ചു പായല് പരന്ന ഒട്ടു മേലില് ഉരസ്സിഎന്റെ വിരല്കള് തൊട്ടു താഴെക്കുതിരവേയ്...
No comments:
Post a Comment