Thursday, February 17, 2011

കുരുവരികള്‍ -4

ഇരുള്‍ വീണൊഴുകിയ മുറ്റത്ത്...
ചന്ദ്രന്‍ ഉറങ്ങുവോളം..
സൂര്യന്‍ ഉണരുവോളം..
ഞാന്‍ നിനക്കായി കാത്തിരുന്നു...
ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷകളുമായി..
ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങിയ ഓരോ ഇരുണ്ട മേഖങ്ങളും 
എന്നെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചിട്ടും...
ഒളിച്ചിരുന്ന് നീട്ടി കരഞ്ഞു
ചീവീടുകള്‍ ഭയപ്പെടുതിയിട്ടും..
കരഞ്ഞ   കണ്ണും  വിഷാദ  ഭാവവും 
തളര്ത്തിയിട്ടും...
കണ്ചിമ്മാതെ ഞാന്‍ കത്തിരുന്നു...
നക്ഷത്രങ്ങളെ  തോല്‍പ്പിച്ചു ...


No comments:

Post a Comment