28-Dec-2007

സൂര്യന്‍ കൗമാരത്തില്‍...പൂത്തുനിന്ന ചാമ്പയുടെ ചുവട്ടില്‍ കരിയില ഇല്ലാത്ത മണ്ണില്‍...ചാമ്പപ്പൂവിന്റെ കൊഴിഞ്ഞുവീണ പൂവിന്റെ നാരുകള്‍ ചവിട്ടി...കരീലക്കിളികളെ എണ്ണിയും...ഓലേഞ്ഞാലിയെ കണ്ടും ചെറിപ്പഴം കൊത്താനെത്തിയ കുയിലിന്റെ കൂവല്‍ കേട്ടും...വാഴച്ചുവട്ടിലെ ചിതലിനെ ചൊറിഞ്ഞിളക്കിയും... കുറെ നേരം....

ഓര്‍മ്മ

കാലത്തിന്റെ കാറ്റില്‍ മറഞ്‌ഞു പോയ ഓര്‍മ്മയുടെ കാല്പാടുകള്‍‍.....
ഒരിക്കലും എനിക്കതു കാണുവാനോ ആരേയും കാട്ടിത്തരുവാനോ കഴിയില്ല....
പക്ഷെ ഓര്‌‌ത്തെടുക്കുവാന്‍ കഴിയും...പറയുവാനും.....

കുറുവരികള്‍... 2

ചിരിക്കാന്‍ മറന്നുപോയ ചുണ്ടുകള്‍ വിതുമ്പിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു

" ഒരിക്കലെങ്കിലും..."

കുറുവരികള്‍...

കാലത്തെ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ ചിമ്മിത്തുറന്ന മിഴികള്‍ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു കണ്‍പൂട്ടി ഞാന്‍ കാട്ടിത്തന്ന സ്വപ്നങ്ങള്‍ നിനക്കിഷ്ട്ട്മായിയോ....

25-10-2008

മഴ... മഴയെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി ശ്രദ്ദിച്ചു തുടങ്ങിയതു കൌമാരം കടന്നു കയറിയ രണ്ടു പേരുടെ ഇടയില്‍ തങ്ങുന്ന ഒരു നോട്ടം പോലെയായിരുന്നു... ഞാനാദ്യമായി മഴയെ ശ്രദ്ധിച്ചതന്നാണ്..ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ മഴയത്ത് കോതമങഗലത്തേക്കുള്ള ഒരു ബസ്സ് യാത്രയില്‍ ... ചുവന്ന KSRTC super fast bus ന്റെ ചില്ലു ജനാലകള്‍ക്കപ്പുറം,പെയ്തൊഴിയാതെ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ എനിക്കൊരുപാടുന്ദായിട്ടുണ്ട്..പല തരത്തിലും ശബ്ദ്ത്തിലും ഭാവത്തിലുമുള്ള മഴകള്‍..പക്ഷെ അന്നു ഞാന്‍ കണ്ട മഴ, വലിയ തുള്ളികളുള്ള ഇടതൂര്‍ന്നു പെയ്യുന്ന ഒരു മഴയായിരുന്നു..എനിക്കും ആ മഴയ്ക്കും ഇടയിലെ ചില്ലില്‍ ഓരോ തുള്ളിയും എറിഞ്ഞു വീഴ്ത്തി എന്റെ കണ്ണുകളെ ഞാനറിയാതെ

ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുത്തിയ ആ മഴ ... വന്നു വീണ തുള്ളികള്‍ വലിഞ്ഞിറങ്ങി താഴേക്കു പോവുന്നതും അതിഴഞ്ഞുപോയ നേറ്ത്ത വെള്ളത്തിന്റെ ഞരന്പുപോലുള്ള പാടുകളും ഇന്നും കണ്ണിലുന്ട് ....ഇമകള്‍ ക്കിടയിലൂടെ ഇന്നും ...

ഇതിത്രയും എഴുതി ബുക്കടയ്ക്കുന്‍പോളും എഴുതാനിരുന്നപ്പോളും തുലാം കഴുകി വെളുപ്പിക്കാന്‍ എത്തിയ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

....

കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടു പരത്തിയിട്ടും സ്വപ്നങങള്‍ തല്ലിയൊടച്ചും കഴിച്ചുകൂട്ടിയ നാളുകള്‍... സ്വപ്നങങള്‍ക്ക് ജീവനുണ്ടെന്നും അത് എവിടെയെങ്കിലും ജനിക്കുമെന്നും.. ചിലപ്പോള്‍ വിധിയില്‍ അതു മുന്നില്‍ ഒരിക്കല്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാമെന്നും മനസ്സിലാക്കിയ അനുഭവങങള്‍..

സ്വപ്നങ്ലില്‍ നിരാശപ്പെടരുതെന്നു കരുതി ഓടിയൊളിച്ചപ്പോള്‍ ഒലിത്താവളത്തില്‍ വച്ചു കണ്ടു ആ സ്വപ്നങ്ങളെ...കുമിളകളായിട്ടല്ല, ജീവനുള്ള നിമിഷങങളായിട്ട്...

അകല്‍ച്ച

ഒന്നിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത സാധിപ്പിക്കാത്ത ഒരു അന്തരം നമുക്കിടയിലുണ്ട്... എനിക്കറിയാം... നിനക്കെന്നപോലെ അതെന്തിലാണെന്ന് എനിക്കും അറിയില്ല.

പക്ഷെ ഉണ്ട്..അത് സത്യമാണ് നമ്മേ അടുപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തുന്ന അതേ തീഷ്ണതയുള്ള ഒരു അകല്‍ച്ച.