ഞാന്‍ എന്നും നടന്നു വീടെത്തുന്ന വഴിയില്‍ ഒരു തെരുവുണ്ട്.. ഒരു ചെറു തെരുവ്.. അവിടെ ഒറ്റ മുറി വീടുകളുടെ ഒരു ചേരി തന്നെയാണ്... കണക്കു പറയുവനറിയില്ലഎന്തായാലും ഒരുപാട്കുടുംബങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നറിയാം.. എന്നും കാണുന്ന ആള്‍ക്കാര്‍.. കുട്ടികളെ ഒക്കത്തിരുത്തി വെറുതേ നടക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങള്‍...റോഡില്‍ സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആണുങ്ങളും പെണ്ണുങ്ങളും..ഞാന്‍ പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുണ്ട് അവിടെ ഉള്ള ഒരു അമ്മൂമ്മ പലയിടങ്ങളിലും ഭിക്ഷയെടുക്കുന്നത് ....മുഷിഞ്ഞ വേഷതിലല്ലതേ അവിടെ ഞാന്‍ ആരെയും കണ്ടിട്ടില്ല..തമിഴ് ആണ് ഭാഷ.. ആണ്‍കുട്ടികളൊക്കെ വിജയ്‌ യുടെ pokkiri സ്റ്റൈല്‍ ... പെണ്‍കുട്ടികളെ കാണുമ്പോള്‍ എനിക്കുതനേ ഒരു പേടി varum..എത്ര insecure ആണ് അവരുടെ ജീവിതം എന്ന്... കുറെ ആടുകള്‍ ,നായകള്‍, കോഴികള്‍, ഒക്കെ ഉണ്ടാവും അവിടെ...ആടുകള്‍ ഒക്കെയും ചുവരില്‍ ഒട്ടിച്ച സിനിമ പോസ്റ്ററുകള്‍ കീറി തിന്നു ജീവിക്കുവര്‍...
പകല്‍ പട്ടികളും രാത്രി മനുഷ്യരും ഉറങ്ങുന്ന ഇരുവശങ്ങളിലും കരിങ്കല്ല് പാകിയ അരികുകളുള്ള കരിങ്കല്ലിനടിയിലൂടെ കറുത്ത് കട്ടിയായി ഒഴുകുന്ന ഓടയുള്ള ...ചപ്പും ചവറും ചാണകവും എറിയപ്പെട്ട കടലാസും പ്ലാസ്ടിക്കും .. മലവും മൂത്രവും ഒക്കെയുള്ള ഒരു ചെരുതെരുവ്...ഭിക്ഷ എടുക്കുന്ന ആ സ്ത്രീയും അവരെപോലെ തന്നേയ് പ്രായമായ കുറെ സ്ത്രീകളും ആ തെരുവോരത്താണ് എന്നും ഉറക്കം..ഓഫീസു കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍ കാണാം അവര്‍ കയ്യിലുള്ള പായും കമ്പിളിയും ഒക്കെ വിരിപാകി വക്കുന്നുണ്ടാവും..
ജീവിതത്തിന്റെ കീരപ്പെട്ട ഒരു പേജ് ആണ് അത്..അവിടെ കാണുമ്പോള്‍ എങ്കിലും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കട്ടെ ജീവിതത്തില്‍ ഒരുപാട് പേജ് ഉണ്ടെന്നും ...കീരപ്പെട്ടു പോയ പേജ് ഇങ്ങെനെ ആണെന്നും ...നായ്ക്കളും മനുഷ്യരും അണുക്കളും അഴുക്കും ഒന്നിച്ചുരങ്ങുന്ന തെരുവ്...
ബാംഗ്ലൂര്‍ ഇലെ നേരം തെറ്റി പെയ്യുന്ന മഴയിലും കുത്തുന്ന തണുപ്പിലും പോല്ള്ളി ക്കുന്ന വെയിലിലും അവര്‍ അങ്ങെനെ തന്നേയ്...പല തണുപ്പുള്ള രാത്രികളിലും സ്വേട്ടെരിനുള്ളില്‍ ഞാന്‍ വരുമ്പോള്‍ വിചാരിക്കരുന്ദ് ഇവരെങ്ങേനെ സഹിക്കുന്നു എന്ന്...
ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ തോരാതെ മഴ പെയ്യുന്നു.. ആ ഓട നിറഞ്ഞു പോങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും...ആ തെരുവോരത്തേ അമ്മൂമ്മമാര്‍ എവിടെയാവും കിടക്കുക...
Friday, September 24, 2010
മഴയത്ത്..
മഴയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് വെറുതേ ഇങ്ങെനെ കിടക്കാന്‍ എനിക്കൊരു വല്ലാത്ത ഇഷ്ടമാണ് ... അതും ഉച്ച സമയങ്ങളില്‍.. ചോറുണ്ട് കഴിഞ്ഞുള്ള ഭാരമുള്ള നിമിഷങ്ങളില്‍...അടുത്ത് അമ്മ ഉറങ്ങി കേടാക്കുമ്പോള്‍... ചൂട് പറ്റി പുതപ്പിന് വെളിയില്‍ തല മാത്രം ഇട്ടു ജനലിലൂടെ ചുമന്ന ചെമ്പരത്തിയും തെച്ചിയും മഞ്ഞ കൊലാംബിപൂവും കഴുകി ഇറങ്ങി മഴ മണ്ണില്‍ ചേരുന്നതും നോക്കി...മനസിലൂടെ മഴപോലെ പെയ്തുപോഴിയുന്ന പല പല സ്വപ്നങ്ങളും...
ഇപ്പോള്‍ അതൊന്നുമില്ല ... ഇപ്പോളിവിടെ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്... രാത്രിയുടെ നിറം കൊണ്ട് ഒന്നും കാണാന്‍ കഴിയുന്നില്ല... പക്ഷെ കേള്‍ക്കാം.. തോരാതെ പോഴിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന മഴ...സ്വപ്നങ്ങളും അമ്മയും ജനലിലൂടെ ഉള്ള എന്റെ നാടന്‍ കാഴ്ചകളും ഒന്നുമില്ല... ഞാനും നാല് ചുമരും തുരനിട്ട ഒരു ജനലും മാത്രം...
ഉണ്ണിമേനോന്‍ പാടിയ ഒരു ചെമ്പനീര്‍ പൂവിറുത്തു ... കേട്ട് ഈ മഴയത്ത്.... ഒന്നും കാണില്ല എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടു കൂടിയും മാനം നോക്കി കിടക്കുമ്പോള്‍...ആകാശം മുരളുന്നു...അനുവാദം വാങ്ങാതെ ഈ രാത്രിയില്‍ ഇറങ്ങി പോയ മഴയെ ശകാരിക്കുകയവും..
ഇപ്പോള്‍ അതൊന്നുമില്ല ... ഇപ്പോളിവിടെ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്... രാത്രിയുടെ നിറം കൊണ്ട് ഒന്നും കാണാന്‍ കഴിയുന്നില്ല... പക്ഷെ കേള്‍ക്കാം.. തോരാതെ പോഴിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന മഴ...സ്വപ്നങ്ങളും അമ്മയും ജനലിലൂടെ ഉള്ള എന്റെ നാടന്‍ കാഴ്ചകളും ഒന്നുമില്ല... ഞാനും നാല് ചുമരും തുരനിട്ട ഒരു ജനലും മാത്രം...
ഉണ്ണിമേനോന്‍ പാടിയ ഒരു ചെമ്പനീര്‍ പൂവിറുത്തു ... കേട്ട് ഈ മഴയത്ത്.... ഒന്നും കാണില്ല എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടു കൂടിയും മാനം നോക്കി കിടക്കുമ്പോള്‍...ആകാശം മുരളുന്നു...അനുവാദം വാങ്ങാതെ ഈ രാത്രിയില്‍ ഇറങ്ങി പോയ മഴയെ ശകാരിക്കുകയവും..
Friday, August 13, 2010
പേടി
ഭാവി കാണുകയും ഭൂതകാലം മറക്കുകയും ചെയ്തുപോയ വര്‍ത്തമാനകാലം....ഭ്രാന്ത് ....
ചെയ്തു പോയത് ഓര്‍ത്തു സങ്കടപ്പെടുകയും അതിനൊരു പ്രയ്ചിതം കിട്ടാതെ വിങ്ങുകയും ചെയുന്നത് ഭ്രാന്ത്...
എന്ന്നിലെ എന്നെ ഞാനും നിങ്ങളും ഒരുപോലെ ഭയകുന്നഹ്ടും ഭ്രാന്ത്...
എന്നെ നിങ്ങളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തയാക്കിയതും ഭ്രാന്ത്,,,
എന്റെ മനസിന്റെ മഷി രേഖയില്‍ മഴ വീണു പടര്‍ന്നു മങ്ങിപോയത്...
എന്റെ മനസിന്റെ വഴി....
കണ്ണില്‍ എണ്ണ വീണ മങ്ങലോടെ കുറെ നടന്നു വന്നെതുതുമ്പോള്‍ എന്റെ വഴിമാറിയിരുന്നു
തിരിച്ചു പോകാന്‍ പേടി... വഴിയിലെവിടെയോ ആ അവ്യക്തമായി പട൪ന്ന വഴി ഉണ്ട്... ഭ്രാന്തിന്റെ വഴി....
നിഴല്‍ ഭയന്നോടിയ ഇരുട്ടുകളില്‍..
നിശ്വാസവും വിയര്‍പ്പും മാത്രം kootu കിടന്ന രാത്രികള്‍...
ഛെവിയില്‍ ചീവീടിന്റെ ഒച്ച മാത്രമുള്ള നൊമ്പരങ്ങലോടെ ഹൃദയം അലറി കരഞ്ഞ , പേശികള്‍ മരവിച്ചു നിന്ന ഭ്രാന്തിന്റെ പൊട്ടി ചിരിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍...
തിരികെ പോകുവാന്‍ വയ്യ...
നിസബ്ധം ഞാനിവിടെ, നിന്റെ നിഴല്‍ ചേര്‍ന്ന് ...നിന്റെ കൈപാടകലേ ..തിരികെ പോകുവാന്‍ മാത്രം നീ പറയരുത്....
ചെയ്തു പോയത് ഓര്‍ത്തു സങ്കടപ്പെടുകയും അതിനൊരു പ്രയ്ചിതം കിട്ടാതെ വിങ്ങുകയും ചെയുന്നത് ഭ്രാന്ത്...
എന്ന്നിലെ എന്നെ ഞാനും നിങ്ങളും ഒരുപോലെ ഭയകുന്നഹ്ടും ഭ്രാന്ത്...
എന്നെ നിങ്ങളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തയാക്കിയതും ഭ്രാന്ത്,,,
എന്റെ മനസിന്റെ മഷി രേഖയില്‍ മഴ വീണു പടര്‍ന്നു മങ്ങിപോയത്...
എന്റെ മനസിന്റെ വഴി....
കണ്ണില്‍ എണ്ണ വീണ മങ്ങലോടെ കുറെ നടന്നു വന്നെതുതുമ്പോള്‍ എന്റെ വഴിമാറിയിരുന്നു
തിരിച്ചു പോകാന്‍ പേടി... വഴിയിലെവിടെയോ ആ അവ്യക്തമായി പട൪ന്ന വഴി ഉണ്ട്... ഭ്രാന്തിന്റെ വഴി....
നിഴല്‍ ഭയന്നോടിയ ഇരുട്ടുകളില്‍..
നിശ്വാസവും വിയര്‍പ്പും മാത്രം kootu കിടന്ന രാത്രികള്‍...
ഛെവിയില്‍ ചീവീടിന്റെ ഒച്ച മാത്രമുള്ള നൊമ്പരങ്ങലോടെ ഹൃദയം അലറി കരഞ്ഞ , പേശികള്‍ മരവിച്ചു നിന്ന ഭ്രാന്തിന്റെ പൊട്ടി ചിരിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍...
തിരികെ പോകുവാന്‍ വയ്യ...
നിസബ്ധം ഞാനിവിടെ, നിന്റെ നിഴല്‍ ചേര്‍ന്ന് ...നിന്റെ കൈപാടകലേ ..തിരികെ പോകുവാന്‍ മാത്രം നീ പറയരുത്....
Saturday, July 24, 2010
പണ്ടത്തെ ഒരു ഓ൪മ്മ ..
എന്റെ വീടിന്റെ പിറകിലൂടെ പമ്പാആറുഒഴുകുന്നുണ്ട്...
മഴക്കാലത്ത്...വെള്ളം കലങ്ങി മറിഞ്ഞു വന്നിരുന്നു... ആ സമയത്തെ എന്റെ നാടിലുള്ളവര്‍ ഊത്ത സമയം എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു... പണ്ട് എല്ലാ മഴക്കാലത്തും അത് നടന്നിരുന്നു..എപ്പോള്‍ എന്തുകൊണ്ട് എങ്ങെനെ അത് അന്യം നിന്ന് എന്നറിയില്ല...ആര്‍കും അറിയണം എന്നും ഇല്ല..
ഊത്ത എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പുതുവെള്ളത്തില്‍ എവിടുന്നെക്കെയോ വരുന്നതും എങ്ങേനെയോകെയോ എത്തുന്നതുമായ മീനുകള്‍... ചാകരയാണ്..ഒരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍... കടലല്ല നദിയാണ് എന്നുമാത്രം വ്യത്യാസം...
ആറിന്റെ തിട്ട വരെ പൊങ്ങി വെള്ളം കലങ്ങി നല്ല ഒഴുക്കില്‍ പോവുന്നുണ്ടാവും.. വക്കില്‍ നിരയായി നാട്ടിലെ പ്രഗല്‍ഭരായ മീന്‍ പിടുത്തക്കാര്‍.. എന്റെ അച്ചനും ഉണ്ടാവും അതില്‍... എല്ലാവര്ക്കും മീന്‍ വല ഉണ്ടാവും... അറ്റത് നിറയെ മണികള്‍ കോര്തുകെട്ടിയ വലകള് ....ഊത്ത കാലത്തിനു മുന്പായി എല്ലാവരുമ ത്തെടുത്തു അകന്നുപോയ കണ്ണികളും മണികളും ചേര്‍ത്ത് പിടിപ്പിച്ചു റെഡി ആകി വക്കും...
ആറിന്റെ വക്കത്തു നിരനിരയായി മതില്‍ കെട്ടിയ പോലെ നില്‍ക്കുന്ന നാടിലെ പുരുഷ രത്നങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കൂടെ ആ റെഡി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒന്നിച്ചാണ് വല ഇടുന്നത്,... അത് ഒരു കാഴ്ച തനെയാണ്‌... ചിലര്‍ക്ക് നന്നായി മീന്‍ കിട്ടും ചിലര്‍ക്ക് വളരെ കുറവും... എന്നാലും ആര്‍കും കിട്ടാത്ത സ്ഥിതി ഉണ്ടാവില്ല...എല്ലാ വല വീശു കാരുടെയും കൂടെ ഒരു അനുയായിയും ഉണ്ടാവുംk..സഹായി....കുടയും പിടിച്ചു അച്ഛന്റെഒപ്പം എപ്പോളും ഞാനായിരുന്നു പോയിരുന്നത്..അച്ഛന്റെ തോര്‍ത്ത് മടക്കി വച്ച് കുടയും പിടിച്ചു മഴയത്ത് ....എന്റെ നാട്ടില്‍ മീന്‍ പിടിച്ചിടാന്‍ ഒരു ഈര സഞ്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു .... പൂന്നി എന്ന് പറയും.. വായവട്ടം ഉള്ള , മേല്‍ഭാഗം ഒത്തുങ്ങി കീഴ്ഭാഗം കോട്ടപോലെ പരന്ന ഒരു മീന്‍ സഞ്ചി...മീന്‍ ചാടി വെളിയില്‍ പോവില്ല അതിലിട്ടല്‍..
പുഴയരികില്‍ നില്‍കുന്നവര്‍ ഏകദേശം 20-30 പേര്‍ വരും... എല്ലാവരും കൂടെ ഒന്നിച്ചു അവരവരുടെ വല കറങ്ങി ഇടും... ഒരേ പോലെ വലിച്ചടുപ്പികും... പള്ളത്തി, കയിപ്പു, മുള്ളി, തൂലി, വാല, കരിമീന്‍,കുരുവാ, ആരകാന്‍,കോലാ,മുതുക്കിലാ, ഇതൊക്കെയാവും മീനുകള്‍... ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കയിപ്പ് എന്ന് പറയുന്ന മീനാവും.. ...
മീനിന്റെ എല്ലാം വയറ്റില്‍ മുട്ടയുണ്ടാവും.. പരിഞ്ഞീല്‍ എന്നാണ് എന്റെ നാട്ടില്‍ അതിനു പറയുകാ.. ഈ മുട്ട ദോശ പോലെ ചുറ്റെടുത്താല്‍ ഒരു പ്രത്യേക രുചിയാണ്, അതും ചെറിയ ഉള്ളിയും തേങ്ങാപീരയും കാന്താരി മുളകും , കുരു മുളകും കറി വേപ്പിലയും ഒക്കെ ഇട്ടു , വിരകടുപ്പില്‍ ......veedinte ചുറ്റും എപ്പോളും ആള്‍കാര്‍ മീന്‍ പിടിക്കാനും pitikkunnathu കാണാനും പോവുനന്‍ ഒരു ഊത്തകാലം...
മഴക്കാലത്ത്...വെള്ളം കലങ്ങി മറിഞ്ഞു വന്നിരുന്നു... ആ സമയത്തെ എന്റെ നാടിലുള്ളവര്‍ ഊത്ത സമയം എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു... പണ്ട് എല്ലാ മഴക്കാലത്തും അത് നടന്നിരുന്നു..എപ്പോള്‍ എന്തുകൊണ്ട് എങ്ങെനെ അത് അന്യം നിന്ന് എന്നറിയില്ല...ആര്‍കും അറിയണം എന്നും ഇല്ല..
ഊത്ത എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പുതുവെള്ളത്തില്‍ എവിടുന്നെക്കെയോ വരുന്നതും എങ്ങേനെയോകെയോ എത്തുന്നതുമായ മീനുകള്‍... ചാകരയാണ്..ഒരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍... കടലല്ല നദിയാണ് എന്നുമാത്രം വ്യത്യാസം...
ആറിന്റെ തിട്ട വരെ പൊങ്ങി വെള്ളം കലങ്ങി നല്ല ഒഴുക്കില്‍ പോവുന്നുണ്ടാവും.. വക്കില്‍ നിരയായി നാട്ടിലെ പ്രഗല്‍ഭരായ മീന്‍ പിടുത്തക്കാര്‍.. എന്റെ അച്ചനും ഉണ്ടാവും അതില്‍... എല്ലാവര്ക്കും മീന്‍ വല ഉണ്ടാവും... അറ്റത് നിറയെ മണികള്‍ കോര്തുകെട്ടിയ വലകള് ....ഊത്ത കാലത്തിനു മുന്പായി എല്ലാവരുമ ത്തെടുത്തു അകന്നുപോയ കണ്ണികളും മണികളും ചേര്‍ത്ത് പിടിപ്പിച്ചു റെഡി ആകി വക്കും...
ആറിന്റെ വക്കത്തു നിരനിരയായി മതില്‍ കെട്ടിയ പോലെ നില്‍ക്കുന്ന നാടിലെ പുരുഷ രത്നങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കൂടെ ആ റെഡി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒന്നിച്ചാണ് വല ഇടുന്നത്,... അത് ഒരു കാഴ്ച തനെയാണ്‌... ചിലര്‍ക്ക് നന്നായി മീന്‍ കിട്ടും ചിലര്‍ക്ക് വളരെ കുറവും... എന്നാലും ആര്‍കും കിട്ടാത്ത സ്ഥിതി ഉണ്ടാവില്ല...എല്ലാ വല വീശു കാരുടെയും കൂടെ ഒരു അനുയായിയും ഉണ്ടാവുംk..സഹായി....കുടയും പിടിച്ചു അച്ഛന്റെഒപ്പം എപ്പോളും ഞാനായിരുന്നു പോയിരുന്നത്..അച്ഛന്റെ തോര്‍ത്ത് മടക്കി വച്ച് കുടയും പിടിച്ചു മഴയത്ത് ....എന്റെ നാട്ടില്‍ മീന്‍ പിടിച്ചിടാന്‍ ഒരു ഈര സഞ്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു .... പൂന്നി എന്ന് പറയും.. വായവട്ടം ഉള്ള , മേല്‍ഭാഗം ഒത്തുങ്ങി കീഴ്ഭാഗം കോട്ടപോലെ പരന്ന ഒരു മീന്‍ സഞ്ചി...മീന്‍ ചാടി വെളിയില്‍ പോവില്ല അതിലിട്ടല്‍..
പുഴയരികില്‍ നില്‍കുന്നവര്‍ ഏകദേശം 20-30 പേര്‍ വരും... എല്ലാവരും കൂടെ ഒന്നിച്ചു അവരവരുടെ വല കറങ്ങി ഇടും... ഒരേ പോലെ വലിച്ചടുപ്പികും... പള്ളത്തി, കയിപ്പു, മുള്ളി, തൂലി, വാല, കരിമീന്‍,കുരുവാ, ആരകാന്‍,കോലാ,മുതുക്കിലാ, ഇതൊക്കെയാവും മീനുകള്‍... ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കയിപ്പ് എന്ന് പറയുന്ന മീനാവും.. ...
മീനിന്റെ എല്ലാം വയറ്റില്‍ മുട്ടയുണ്ടാവും.. പരിഞ്ഞീല്‍ എന്നാണ് എന്റെ നാട്ടില്‍ അതിനു പറയുകാ.. ഈ മുട്ട ദോശ പോലെ ചുറ്റെടുത്താല്‍ ഒരു പ്രത്യേക രുചിയാണ്, അതും ചെറിയ ഉള്ളിയും തേങ്ങാപീരയും കാന്താരി മുളകും , കുരു മുളകും കറി വേപ്പിലയും ഒക്കെ ഇട്ടു , വിരകടുപ്പില്‍ ......veedinte ചുറ്റും എപ്പോളും ആള്‍കാര്‍ മീന്‍ പിടിക്കാനും pitikkunnathu കാണാനും പോവുനന്‍ ഒരു ഊത്തകാലം...
Saturday, June 26, 2010
ഞാന്‍ ഗന്ധര്‍വന്‍..
ഒരുപാട് നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം ..ഒരുപ്പാട്‌ നാളുകളായി കാണണം എന്നാഗ്രഹിച്ച ഒരു പതമരാജന്‍ മൂവി ..
ഗന്ധര്‍വ സങ്കല്പം ...ഒരു ഇന്ത്യന്‍ കോണ്‍സെപ്റ്റ് നു അപ്പുറം ..ഒരു ഹിന്ദു mythology ക്കും അപ്പുറം ..കേട്ടിരിക്കാന്‍ രസമുള്ള ഒരു മുത്തശ്ശി കഥയ്ക്കും അപ്പുറം ... വികാരങ്ങളെ ഉണര്‍ത്തുന്ന ....വൃണപ്പെടുത്തുന്ന ...പ്രണയവും , യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും, അമാനുഷികത്വവും , വേര്‍പാടിന്റെ തീവ്ര വേദനയും , വിരഹത്തിന്റെ മുറിവുകളും ഒക്കെയാക്കി മാറ്റിയ പതമരാജന്‍ എന്നാ പ്രതിഭയുള്ള വ്യക്തിയുടെ കഴിവ് അല്ലെങ്കില്‍ നൈസര്‍ഗികമായ കല ഒന്ന് മാത്രമാണ് ....
Friday, June 11, 2010
വീട്ടില്‍ പോവണം..
വീണ്ടും ഒരിടവപ്പാതി കൂടി.. അതിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ്‌ 2 മാസം കൂടി നാട്ടിലേക് പോയത്...കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ നാടിലേക്ക് പോവുമ്പോള്‍ അവിടെ നിന്നും വീടിലേക്കുള്ള വഴിയിലും കാണുമ്പോള്‍.. ഗ്രഹാതുരത്വം എന്ന ഫീല്‍. തെങ്ങും വാഴയും ജാതിയും പിന്നെ കമ്യുണിസ്റ്റ് കാടുകളും കറുകയും പടര്‍പ്പന്‍ പുല്ലും എല്ലാം നനഞ്ഞു തോര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ച.. സര്‍ക്കാര്‍ വഴികളിലെ ഗട്ടരുകളിലെചെളിവെള്ളവും അതുവിട്ടുള്ള ചെരുവഴികളിലെ കൊഴഞ്ഞ മണ്ണും...വെയില്‍ ഇല്ലാതെ മൂടിപുതച്ചു നില്‍ക്കുന്ന മാനവും... ഒരു രാത്രി ഫുള്‍ ട്രെയിന്‍ യാത്ര കഴിഞ്ഞു കുളികാതെയും പല്ലുതേക്കാതെയും പാറിപറന്ന മുടിയുമായി ക്ഷീണിച്ച ഒരു കൊലത്ത്തില്‍ വീടിന്റെ പടികയറുമ്പോള്‍ .... വല്ലാത്തഒരു .... എന്താ പറയുക..സ്വര്‍ഗം കിട്ടിയപോലെ... :)
പല്ലുതെക്കാതേ തന്നെ പലപ്പോഴും അമ്മ എനികായി ഉണ്ടാക്കി വയ്ക്കാറുള്ള ഇഡലിയും ചമ്മന്തിയും ചായയും സാപ്പിടും.. :)
മഴയുടെ ഒച്ച കേട്ട് ഉറങ്ങുന്ന രാത്രികളും.. മഴയുടെ പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തില്‍ അമ്മയുടെ കഥ കേള്‍ക്കുന്ന പകല്‍ സമയത്തെ ഈ൪പ്പമ് വീണ വരാന്തയുടെ പടികളും ....കട്ടന്‍ കാപ്പിയും ചക്ക ,കായ മുതലായവ എനിക്കായി വറുത്തു വച്ച കൂട്ടുകളും....ഉച്ചയ്ക്കുള്ള പുത്തരി ചോറും..മീന്‍ വറുത്തതും..പുളിശ്ശേരിയും , നല്ല വെളിച്ചെണ്ണ ചൂടോടെ ഒഴിച്ച അവിയലും...ചമ്മന്തി പൊടിയും ....ചക്കകുരുവും ഉള്ളിയും ഇട്ട തീയലും..
ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണ് നിരയ്കുനാ ഈ ഓര്‍മകളാണ് തിരികെ പോരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ മറക്കാതെ എടുക്കാര് ....മഴയില്‍ കുതിരാതേ ഞാന്‍ കാത്തുവയ്ക്കാര്..
പല്ലുതെക്കാതേ തന്നെ പലപ്പോഴും അമ്മ എനികായി ഉണ്ടാക്കി വയ്ക്കാറുള്ള ഇഡലിയും ചമ്മന്തിയും ചായയും സാപ്പിടും.. :)
മഴയുടെ ഒച്ച കേട്ട് ഉറങ്ങുന്ന രാത്രികളും.. മഴയുടെ പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തില്‍ അമ്മയുടെ കഥ കേള്‍ക്കുന്ന പകല്‍ സമയത്തെ ഈ൪പ്പമ് വീണ വരാന്തയുടെ പടികളും ....കട്ടന്‍ കാപ്പിയും ചക്ക ,കായ മുതലായവ എനിക്കായി വറുത്തു വച്ച കൂട്ടുകളും....ഉച്ചയ്ക്കുള്ള പുത്തരി ചോറും..മീന്‍ വറുത്തതും..പുളിശ്ശേരിയും , നല്ല വെളിച്ചെണ്ണ ചൂടോടെ ഒഴിച്ച അവിയലും...ചമ്മന്തി പൊടിയും ....ചക്കകുരുവും ഉള്ളിയും ഇട്ട തീയലും..
ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണ് നിരയ്കുനാ ഈ ഓര്‍മകളാണ് തിരികെ പോരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ മറക്കാതെ എടുക്കാര് ....മഴയില്‍ കുതിരാതേ ഞാന്‍ കാത്തുവയ്ക്കാര്..
ന്യായീകരണം
:)
നുണ ...പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ...അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരുപാടൊരുപാട് ...അറിയാതെ അതിലും അപ്പുറം....
നുണ ഇല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ സത്യത്തിനു എന്ത് വില... അല്ലെ.
നുണ ...പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ...അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരുപാടൊരുപാട് ...അറിയാതെ അതിലും അപ്പുറം....
നുണ ഇല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ സത്യത്തിനു എന്ത് വില... അല്ലെ.
Subscribe to:
Posts (Atom)