ഇന്നും..

കരഞ്ഞുറങ്ങിയ രാത്രികളില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വരുമായിരുന്നു.. ചിരിപ്പിക്കാന്‍,,,

സ്വയം മറന്നുറങ്ങിയ രാത്രികളില്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ വരുമായിരുന്നു കഥപറയാന്‍ 

ഉറങ്ങാതെ കിടന്ന രാത്രികളില്‍ ഞാന്‍ എന്നും ഒറ്റക്കായിരുന്നു...

നിലാവ് വരുന്നതും   പ്രതീക്ഷിച്ചു..സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വരുന്നതും കാത്തു.. ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് പായ വിരിച്ചിട്ടു.....

ഇപ്പോള്‍

എന്റെ ഓരോ നിശ്വാസങ്ങളിലും  നിന്റെ ഓര്‍മയുടെ മണം ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു കാലത്ത്...കാലം തന്ന പുണ്യം പോലെയായിരുന്നു നീ എനിക്ക്...

ഇന്ന് നിന്നെ ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നത്.. ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുന്ന ചില അലസമായ നിമിഷങ്ങളിലും , മുഷിഞ്ഞ രാത്രികളിലുമാണ്..... അത് എന്നെ അസ്വസ്ഥനും  അപമാനിയും ആകുന്നു.. കടന്നു പോയ നിമിഷങ്ങള്‍ എനിക്ക് തന്ന ശാപം മാത്രമാണ് നീ ഇന്ന്..

തീര്‍ച്ച

മേഘം ഇരുണ്ടു പടര്‍ന്നു പരത്തിയ ഇരുട്ടിലും...

നിലാവ് ഉദിച്ചു പരന്നു വീണ രാവിലും 

തൊടാന്‍ കൊതിച്ച  ഓരോ സ്വപ്നങ്ങളുടെ കുമിളകളിലും

അക്കരെ എത്തി തിരിച്ചു വരാന്‍ മടിച്ച നീണ്ട  ശബ്ധങ്ങളിലും...

മിഴിവോടെ കാത്തിരുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍..

കാത്തിരിപ്പിന്റെ ചട്ടക്കുള്ളില്‍ വിയര്‍ത്തു കുളിച്ചു നില്കുംപോളും..

പ്രത്യാശയുടെ വെയിലും ചൂടും ഇല്ലാത്ത നേര്‍ത്ത കാറ്റോടു കൂടിയ പൂക്കള്‍  വീണ... മരത്തണല്‍ ഉള്ള ..അരുവിയുടെ ശബ്ദം നിലയ്ക്കാത്ത...സമാധാനത്തിന്റെ നൂറുമേനി വിളഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന പാടവക്കത്ത്...മറ്റാര്‍ക്കും വേണ്ടിയല്ല...ഞാനുണ്ടാവും..