15-10-08

തുലാവര്‍ഷം തിമര്‍ക്കുന്നു... പണ്ട് ഒരു മഴവന്നാല്‍ വീട്ടിലാന്നെങ്ങിലും ഹോസ്റ്റലില്‍ ആണെങ്കിലും പെയ്തൊഴിയുവോളം മഴയെ നോക്കി ഇരിക്കാര്‍ഉണ്ടായിരുന്നു .... എത്ര പഠിക്കാനുന്ടെന്നാലും മഴ വന്നാല്‍ പെയ്തോഴിഞ്ഞുപോവുവോളം അത് കണ്ടിരിക്കുകയെ ഉള്ളൂ...എത്ര സമാധാനത്തോടെ വന്നാലും എത്ര ക്രൂരത കാട്ടിയാലും എന്റെ മുഖത്ത് എന്നും മഴയ്ക്ക്‌ തെളിഞ്ഞ വാനിന്റെ സ്വീകാര്യതയുടെ ഭാവം മാത്രമായിരുന്നു....
ഇന്നും മഴ പെയ്തു....മഴത്തുള്ളി കോര്‍ത്ത നീണ്ട മഴമുത്ത് മാലകള്‍ നിലംതൊടാന്‍ മത്സരിക്കുന്നതും ഇലകള്‍ കഴുകിയിറങ്ങുന്ന്‍തും...പൂക്കള്‍ നുള്ളി എറിയുന്നതും ഒന്നും കാണാന്‍ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല... അന്ന് ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് മഴനോക്കിയിരുന്നസ്വാദ്ഇക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ ചുറ്റും പലരും മഴയുടെ സുഖം ഈട്ടുവാങ്ങി കിടന്നു ഉറന്ഗുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..കൂട്ടുകാരും വീട്ടുകാരുമായ പലരും... മഴവരുമ്പോള്‍ പേടിച്ചോടുന്ന ചൂടുള്ള കാറ്റിനെ കണ്ടു ചിരിച്ചുംകൊണ്ട് തണുത്ത ഈര്പ്പ് ത്തിന്റെ കുളിരുകള്‍ പുതപ്പിനുള്ളിലാക്കി സ്വപ്നം കണ്ടുരങ്ങുന്നവര്‍...
ഇന്ന് ഞാനും അവരെപോലെ ഉറങ്ങി... മഴ വന്നു കുറെ മുട്ടി വിളിച്ചിട്ടും ഞാന്‍ കേട്ടില്ല ....ഉണര്‍ന്നപ്പോഴേക്കും മഴ പോയിരുന്നു... മുറ്റത്തും പറമ്പിലും ഒരുപാട് ബാക്കിപത്രങ്ങള്‍ വച്ചിട്ട്...

പാഴായ മഴ...

അടയ്ക്ക പ്പെട്ടോരെന്‍ ജനലഴിയ്ക്കപ്പുറം
ആരും കേള്‍ക്കാതെ പാഴാവുന്നു മഴയുടെ പറച്ചിലുകള്‍

28-Dec-2007

സൂര്യന്‍ കൗമാരത്തില്‍...പൂത്തുനിന്ന ചാമ്പയുടെ ചുവട്ടില്‍ കരിയില ഇല്ലാത്ത മണ്ണില്‍...ചാമ്പപ്പൂവിന്റെ കൊഴിഞ്ഞുവീണ പൂവിന്റെ നാരുകള്‍ ചവിട്ടി...കരീലക്കിളികളെ എണ്ണിയും...ഓലേഞ്ഞാലിയെ കണ്ടും ചെറിപ്പഴം കൊത്താനെത്തിയ കുയിലിന്റെ കൂവല്‍ കേട്ടും...വാഴച്ചുവട്ടിലെ ചിതലിനെ ചൊറിഞ്ഞിളക്കിയും... കുറെ നേരം....

ഓര്‍മ്മ

കാലത്തിന്റെ കാറ്റില്‍ മറഞ്‌ഞു പോയ ഓര്‍മ്മയുടെ കാല്പാടുകള്‍‍.....
ഒരിക്കലും എനിക്കതു കാണുവാനോ ആരേയും കാട്ടിത്തരുവാനോ കഴിയില്ല....
പക്ഷെ ഓര്‌‌ത്തെടുക്കുവാന്‍ കഴിയും...പറയുവാനും.....

കുറുവരികള്‍... 2

ചിരിക്കാന്‍ മറന്നുപോയ ചുണ്ടുകള്‍ വിതുമ്പിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു

" ഒരിക്കലെങ്കിലും..."

കുറുവരികള്‍...

കാലത്തെ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ ചിമ്മിത്തുറന്ന മിഴികള്‍ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു കണ്‍പൂട്ടി ഞാന്‍ കാട്ടിത്തന്ന സ്വപ്നങ്ങള്‍ നിനക്കിഷ്ട്ട്മായിയോ....

25-10-2008

മഴ... മഴയെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി ശ്രദ്ദിച്ചു തുടങ്ങിയതു കൌമാരം കടന്നു കയറിയ രണ്ടു പേരുടെ ഇടയില്‍ തങ്ങുന്ന ഒരു നോട്ടം പോലെയായിരുന്നു... ഞാനാദ്യമായി മഴയെ ശ്രദ്ധിച്ചതന്നാണ്..ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ മഴയത്ത് കോതമങഗലത്തേക്കുള്ള ഒരു ബസ്സ് യാത്രയില്‍ ... ചുവന്ന KSRTC super fast bus ന്റെ ചില്ലു ജനാലകള്‍ക്കപ്പുറം,പെയ്തൊഴിയാതെ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ എനിക്കൊരുപാടുന്ദായിട്ടുണ്ട്..പല തരത്തിലും ശബ്ദ്ത്തിലും ഭാവത്തിലുമുള്ള മഴകള്‍..പക്ഷെ അന്നു ഞാന്‍ കണ്ട മഴ, വലിയ തുള്ളികളുള്ള ഇടതൂര്‍ന്നു പെയ്യുന്ന ഒരു മഴയായിരുന്നു..എനിക്കും ആ മഴയ്ക്കും ഇടയിലെ ചില്ലില്‍ ഓരോ തുള്ളിയും എറിഞ്ഞു വീഴ്ത്തി എന്റെ കണ്ണുകളെ ഞാനറിയാതെ

ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുത്തിയ ആ മഴ ... വന്നു വീണ തുള്ളികള്‍ വലിഞ്ഞിറങ്ങി താഴേക്കു പോവുന്നതും അതിഴഞ്ഞുപോയ നേറ്ത്ത വെള്ളത്തിന്റെ ഞരന്പുപോലുള്ള പാടുകളും ഇന്നും കണ്ണിലുന്ട് ....ഇമകള്‍ ക്കിടയിലൂടെ ഇന്നും ...

ഇതിത്രയും എഴുതി ബുക്കടയ്ക്കുന്‍പോളും എഴുതാനിരുന്നപ്പോളും തുലാം കഴുകി വെളുപ്പിക്കാന്‍ എത്തിയ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു...