ഭാവി കാണുകയും ഭൂതകാലം മറക്കുകയും ചെയ്തുപോയ വര്ത്തമാനകാലം....ഭ്രാന്ത് ....
ചെയ്തു പോയത് ഓര്ത്തു സങ്കടപ്പെടുകയും അതിനൊരു പ്രയ്ചിതം കിട്ടാതെ വിങ്ങുകയും ചെയുന്നത് ഭ്രാന്ത്...
എന്ന്നിലെ എന്നെ ഞാനും നിങ്ങളും ഒരുപോലെ ഭയകുന്നഹ്ടും ഭ്രാന്ത്...
എന്നെ നിങ്ങളില് നിന്നും വ്യത്യസ്തയാക്കിയതും ഭ്രാന്ത്,,,
എന്റെ മനസിന്റെ മഷി രേഖയില് മഴ വീണു പടര്ന്നു മങ്ങിപോയത്...
എന്റെ മനസിന്റെ വഴി....
കണ്ണില് എണ്ണ വീണ മങ്ങലോടെ കുറെ നടന്നു വന്നെതുതുമ്പോള് എന്റെ വഴിമാറിയിരുന്നു
തിരിച്ചു പോകാന് പേടി... വഴിയിലെവിടെയോ ആ അവ്യക്തമായി പട൪ന്ന വഴി ഉണ്ട്... ഭ്രാന്തിന്റെ വഴി....
നിഴല് ഭയന്നോടിയ ഇരുട്ടുകളില്..
നിശ്വാസവും വിയര്പ്പും മാത്രം kootu കിടന്ന രാത്രികള്...
ഛെവിയില് ചീവീടിന്റെ ഒച്ച മാത്രമുള്ള നൊമ്പരങ്ങലോടെ ഹൃദയം അലറി കരഞ്ഞ , പേശികള് മരവിച്ചു നിന്ന ഭ്രാന്തിന്റെ പൊട്ടി ചിരിച്ച നിമിഷങ്ങള്...
തിരികെ പോകുവാന് വയ്യ...
നിസബ്ധം ഞാനിവിടെ, നിന്റെ നിഴല് ചേര്ന്ന് ...നിന്റെ കൈപാടകലേ ..തിരികെ പോകുവാന് മാത്രം നീ പറയരുത്....
